GLIOPHORUS PSITTACINUS
Nombre común
Izen arrunta
Higróforo verde
Ezko berdezka
Características
Ezaugarriak
Su sombrero es campanulado y luego se aplana, a menudo con un mamelón central. La cutícula es lisa, viscosa y de color verde, aunque puede variar a tonos amarillentos, anaranjados o rojizos. Las láminas son de color verde pálido a amarillento. El pie es cilíndrico, viscoso y de color similar al sombrero, aunque a menudo más oscuro en la parte superior. La carne es de color verde-amarillo pálido, sin olor ni sabor destacables.
Bere kapela kanpaitua da, eta gero tolestu egiten da, sarritan erdiko mameloi batekin. Kutikula leuna, likatsua eta berdea da, baina tonu horixkak, laranjak edo gorrixkak izan ditzake. Xaflak berde zurbil eta horixkak dira. Oina zilindrikoa, likatsua eta sonbreiruaren antzeko kolorekoa da, baina askotan goikaldean ilunagoa. Okela berde-hori zurbila da, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Ecología
Ekologia
Crece en prados y bosques, generalmente en otoño.
Belardi eta basoetan hazten da, gehienetan udazkenean.
Comestibilidad
Jangarritasuna
No es comestible.
Ez da jangarria.
Observaciones
Oharrak
Hygrocybe muy camaleónico que coge tonos rojos, blancos, amarillos, morados…
Hygrocybe oso kamaleonikoa, kolore gorriak, zuriak, horiak, moreak... hartzen dituena.