RUSSULA PERSICINA
Nombre común
Izen arrunta
Rúsula picante
Gibelarrosa hankahorikor
Características
Ezaugarriak
Presenta un sombrero con la cutícula lisa, fina, viscosa con humedad, poco separable, llamativo color rojo-cereza con zonas amarillentas, decolorándose al envejecer. Las láminas son de color blanco-crema, con reflejos amarillos. El pie es cilíndrico blanco, a veces con manchas rojizas, y pruinoso en la parte superior. La carne es blanca, frágil, de sabor picante y olor afrutado.
Kutikula leuna duen kapela bat du, fina, likatsua hezetasunarekin, ez da oso bereizgarria, gorri-gerezi kolore deigarria du, alde horixkak ditu, eta zahartzean koloregabetu egiten da. Xaflak zuri-krema kolorekoak dira, eta isla horiak dituzte. Oina zilindriko zuria da, batzuetan orban gorrixkekin, eta pruinosoa goiko aldean. Haragia zuria da, hauskorra, zapore pikantea eta usain gozokoa.
Ecología
Ekologia
Crece bajo planifolios, sobre todo roble, encina… en verano y otoño.
Planifolioen azpian hazten da, batez ere haritza, artea... udan eta udazkenean.
Comestibilidad
Jangarritasuna
Comestible
Jangarria.
Observaciones
Oharrak
Es una russula muy picante por lo que comerla es sólo apta para la gente que tolera muy bien el picante.
Russula oso mingarria da, eta jatea oso egokia da pikantea ondo jasaten duen jendearentzat.